مهربانوی زیبایم،کاش شایسته تر می بودم برایت، کاش آنگونه بگردد که در آخر شرمسار نباشم.راه را اشتباه آمدم، اما ببخش به اینکه راهنمایی و مرشدی نبود، همه را خود آموختم، ببخش که بد آموختم.کاش فرصتی دوباره بود...کاش برای تو نیک بگردد، ای کاش برای تو به خوشی بگردد تا هرگز با خود نگویی راه را اشتباه آمدم...نازنینم، همه ی آنچه مانده را فدای خوشحالی تو خواهم کرد... کاش بیش از این در توان داشتم.کاش بهتر بگردد... + نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم آذر ۱۴۰۲ ساعت 16:44 توسط بابک بحرینی  |